Van de Predikant

Van de Predikant
Van de predikant


De zomer nadert en dat betekent voor een predikant dat het kerkelijk seizoen er zo’n beetje op zit. Voor mij was het een vreemd seizoen. Ik was ternauwernood begonnen toen ik in het ziekenhuis werd opgenomen. Nadien volgde er een lange periode van herstel en revalidatie. Ik voel me pas sinds kort weer de oude, en nu loopt het seizoen ten einde. Voor mij gevoel heb ik een kerkelijk seizoen met al zijn activiteiten gemist.

Uit de gesprekken die met omliggende buurgemeenten worden gevoerd, is uitgekomen dat we op een aantal terreinen willen samenwerken. Hoe die samenwerking er exact komt uit te zien, weet ik op dit moment niet. In ieder geval komt er een gezamenlijk aanbod in het kader van Vorming & Toerusting.

Met Pinksteren hebben 5 kinderen de Kindernevendienst verlaten: Maud, Lieke, Wessel, Senne en Guusje. Het was een leuke groep kinderen en zij zullen worden gemist. Voor de Kindernevendienst is dit een aderlating, bijna de helft van het aantal kinderen is vertrokken. Wij hopen wel dat zij op een of andere manier bij de gemeente betrokken blijven.

Zoals ik hierboven al schreef, de zomer komt eraan. Dat betekent ook dat de zomervakantie in aantocht is.

Daarom wil ik tot slot iedereen, vakantiegangers en thuisblijvers, alvast een goede vakantieperiode wensen. En zij die met moeite, zorg of gemis leven veel sterkte toewensen. Moge geloof, hoop en liefde u dragen.


Ds. Alco Meesters
 
















God, geef mij een hart dat vakantie kan nemen,
zich even kan losmaken uit het gareel
van de zorg en verantwoordelijkheid,
dat, los en vrij,
de aarde kan proeven en ruiken,
de lucht en het water en de mensen erbij.

Geef mij een hart, God,

dat, klein als een kind,
de verrassing beleeft
van elke nieuwe morgen
en elke nieuwe horizon,
dat zich laat drijven op de wolken
en gaat rusten in een ondergaande zon.

Geef mij een hart, God,
een open hart en open handen
om naar de mensen toe te gaan,
te luisteren naar hun verhalen
en te snoepen van hun vriendschap,
als de avond valt.

Geef mij een hart
dat zich wil bekeren
tot de eenvoud
en het geluk om kleine dingen,
een hart dat kan bewonderen
zonder te bezitten,
en kan bidden zonder woorden.
Een hart dat door dingen heen kan zien
naar Uw oneindigheid.

En of ik dan in een vliegtuig zal stappen
of mijn fiets zal gebruiken,
of ik de andere kant van mijn dorp zal zien,
of ik de kracht van mijn lichaam
zal meten met de golven,
of stil van de stoel naar het bed zal gaan

Geef mij een hart dat vakantie kan nemen,
God, dan is het feest al begonnen.

(Manu Verhulst)
 


 
terug